Over grafdoeken en onbereikbare interviewkandidaten

Annick Verbaas is student communicatie aan de Hogeschool Leiden. Zij loopt de hele maand april stage bij Unit-2 in Nieuwe Energie Leiden. Een bijzondere stageplek, want in plaats van 1 stagebegeleider heeft zij er meteen 26. Hoe dat gaat? Een dagelijks verslag.

Dinsdag 13 april 2010.

Normaal komt iedereen altijd binnendruppelen. Vandaag is het echter om 10 uur al druk in de Unit. Bij het koffieapparaat wordt volop nagepraat over de do-in les (een soort yoga) van Lilian Kluivers. Elke dinsdagmorgen kunnen medewerkers van Unit-2 bij haar zo’n les volgen, om ontspannen de dag te beginnen. Dat napraten wordt al gauw iets te gezellig. Anje vraagt daarom of de gesprekken op de gang kunnen worden voortgezet. Daarna wordt het weer rustig.
Robin komt binnen. Aangezien alle plekken bezet zijn, deel ik vandaag een bureau met hem. Dit is best handig, want we gaan samen werken aan Factor ICT. Dit is een blad van het ministerie van Economische Zaken over slimme ICT-toepassingen in de samenleving. Binnenkort vindt in Amsterdam het World Congress IT plaats, en Robin gaat daar negen interviews over schrijven. Deze interviews gaan over de verschillende tracks (onderwerpen) op het WCIT, zoals Water en eInclusion. Dit gaat niet vanzelf. Na heel veel ‘zeuren’, bellen en mailen heeft Robin eindelijk een lijstje met personen om te interviewen. Nu moeten we hen nog bellen om afspraken te maken voor de interviews. De eerste twee die ik moet benaderen, tonen meteen al aan dat ook dit niet zomaar gepiept is. De eerste zit in bespreking en de tweede weet van niks. Laten we hopen dat het goed komt!

Na de lunch gaat Robin verder met mensen bellen. Hij heeft er nog heel wat te gaan.
Ondertussen zit Marieke, van Studio Toktok (gespecialiseerd in kindermedia), in een stapeltje Okki’s te bladeren. Zij was hier vroeger de hoofdredactrice van, maar is sinds een aantal jaar eigen baas.

Dan komt Sjoerd me ophalen. Hij is een nieuw project gestart en wil mij vragen om de teksten voor de website te maken. Dit is een zeer uitdagende opdracht, want het gaat om grafdoeken. Een heel nieuw product. Het idee komt voort uit de wetenschap dat het altijd zo lang duurt voordat een grafsteen bij een graf wordt geplaatst, terwijl in de eerste paar maanden de meeste mensen juist langskomen om te rouwen. Sjoerd heeft hier samen met een vriend een oplossing voor bedacht. Het grafdoek kan op maat ontworpen op het graf worden geplaatst, totdat de steen er is. Zo is er toch de mogelijkheid om een persoonlijk accent aan te brengen. Ik mag dus de websiteteksten schrijven. Ik vind het erg lastig om de juiste toon te vinden, de mensen die de site bezoeken zijn immers erg emotioneel. Ik hoop dat het me gaat lukken.

Zoals elke dag, vliegt ook vandaag weer de tijd in de Unit. Het is alweer 4 uur. Ondanks dat het nog geen echte ‘wegga’ tijd is, stuurt Eric me toch naar huis. Ik hoor nog net van Robin dat hij toch een interviewafspraak heeft weten te regelen voor morgen. Dat is een, nog acht te gaan… Wordt morgen vervolgd.